a tiring xmas day

ขึ้นหัวเรื่องไว้อย่างนั้นแหละ ความจริงแล้ววันคริสต์มาสไม่ได้มีความหมายอะไรกับเราหรอก เพียงแต่บรรยากาศการเฉลิมฉลองมันชวนให้จิตใจพลอยคึกคักแจ่มใสไปด้วยเท่านั้นเอง

เมื่อวานวันเสาร์ที่ 25 ธันวา เป็นวันคริสต์มาส เราก็ตื่นตีห้าออกไปวิ่งที่สวนจตุจักร หลังจากไม่ได้ไปสวนจตุจักรตอนเช้ามาเป็นเดือนแล้ว วิ่งไปแปดกิโล เวลาดีทีเดียว 8km/hr ดูเหมือนว่าโดยรวมแล้วเราจะวิ่งได้เร็วกว่าก่อนแข่งมาราธอนครั้งหลัง รู้สึกดีใจที่เห็นหน้าเห็นตาคนคุ้นเคย ถึงแม้จะไม่ได้รู้จักหรือทักทายกัน แค่เพียงแต่ยิ้ม พยักหน้าให้กันเวลาวิ่งสวนกัน ก็รู้สึกว่าคุ้นเคยกันแล้ว หลายๆ คนเราเห็นเขามาวิ่งกันเป็นปีๆ แล้ว เดี่ยวบ้าง กลุ่มบ้าง ดูทุกคนมีความสุขกันดี เจ้ร้านน้ำเต้าหู้ก็ยังคงขายดีเหมือนเดิม

กลับถึงบ้านเก้าโมงเช้านิดหน่อย แทนที่จะนอนก็ออกมากวาดใบไม้ในสวนกับรดน้ำต้นไม้ นึกๆ ดูก็ขำตัวเองเหมือนกัน เพราะแต่ไหนแต่ไรมา เราไม่เคยสนใจเรื่องมีสวนของตัวเองเลย นายเสียอีกอยากได้สวนมานาน มันคงเป็นเพราะว่า เราเติบโตมาในบ้านที่ไม่เคยได้สัมผัสความรื่นรมย์ของธรรมชาติ บ้านที่อยู่และเติบโตมาตั้งแต่เด็ก ก็เป็นร้านค้าบ้างอาคารพาณิชย์บ้าง อย่าว่าแต่สวนเลย แค่ต้นไม้ใหญ่ยังไม่รู้จักเลย เลยไม่รู้ว่า ไอ้การได้ยืนรดน้ำต้นไม้ตอนเช้าๆ อากาศดีๆ มันก็เป็นความสุข ความสงบได้อย่างหนึ่งเหมือนกันนะเนี่ย

ไปบ้านเจ้หงษ์ตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง คุยกันเรื่องต่อเติมบ้าน โดยมีเอ็มเพื่อนสนิทยู้ที่เป็นสถาปนิกมาฟัง brief งาน เสร็จแล้วออกไปกินข้าวเที่ยงกันที่ครัวในซอย ไม่ได้กินข้าวร้านนี้มานานหลายปีมาก น่าแปลกใจที่อาหารอร่อยกว่าที่คาดไว้มาก

แล้วก็ไปศิริราช ซื้อยาให้ม่าม้า ถึงตอนนี้เราเริ่มไม่ไหวแล้ว ตามันจะปิดให้ได้ เพราะเมื่อคืนนี้กว่าจะนอนก็เกือบตีสอง ต้องจอดรถให้นายขับแทน (ตอนเช้าระหว่างทางไปบ้านหงษ์ก็ต้องทำอย่างนี้ทีนึงแล้ว) แถมรถยังติดมากๆ อีกด้วย กว่าจะถึงศิริราชก็เล่นเอาเหนื่อย ซื้อยาเสร็จก็บ่ายสามกว่าแล้ว รีบตาลีตาเหลือกฝ่ารถติดไปศูนย์บริการซัมซุง เอาปริ้นเตอร์ไปส่งซ่อม อายุมันก็สองปีพอดี แต่โทรไปถามแล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่า ประกันตัวเครื่องสามปี ยกไปถึงพอบอก error message เจ้าหน้าที่ก็รู้เลยว่ามอเตอร์ฟีดกระดาษมันเสีย อ้าว นี่มันเป็นอาการที่เป็นกันบ่อยหรือไงหว่า รออะไหล่สามถึงเจ็ดวัน ก็ยังพอยอมรับได้ แถมเอาเครื่อง Galaxy Tab ให้เขาโหลดโปรแกรม Route 66 ให้ด้วย ใช้เวลาแป๊บเดียวเท่านั้นเอง ดีจัง แต่ก็ยังไม่ได้ลองใช้เลย

ที่แย่ก็คือกว่าจะขับรถจากศิริราช ไปถึงศูนย์ซัมซุงหน้าเซ็นทรัลรัตนาธิเบศ รถติดเหลือกำลัง นายขับเราหลับไปเกือบตลอดทาง แต่ก็รู้สึกว่ามันนานมากกก  นี่เป็นข้อดีมากๆ อย่างนึงของนายเลยนะเนี่ย เพราะนายแทบจะไม่เคยอารมณ์เสียเพราะรถติดหรือการขับรถเลย ถ้าเป็นเราละก็หงุดหงิดปรอทแตกไปแล้ว

ออกจากศูนย์ Samsung ก็ไปรับกวงที่โรงเรียนดนตรี ปีนี้กวงก็มีโชคในการจับของรางวัลจากรร.ดนตรีเหมือนปีที่แล้ว ปีที่แล้วได้รางวัลใหญ่สุดมาเป็นหม้อสุกี้ที่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้เอาออกมาใช้ ปีนี้ได้เป็น MP3 Player ขนาด 2GB ท่าทางจะดีใจใหญ่ บอกว่าเบื่อ ipod กับ itunes เต็มที

เราวนกันกลับมาที่เซ็นทรัลรัตนาธิเบศอีกทีเพื่อกินข้าวเย็น แล้วก็แวะซื้อหนังสืออีกนิดหน่อยด้วย ดีใจที่เห็นกวงเลือกซื้อหนังสือที่เกี่ยวกับการเขียน ดูเหมือนว่าจะเริ่มสนใจการเขียนขึ้นมาบ้างแล้ว

กลับถึงบ้านก็มาช่วยนายติดไฟประดับที่นายซื้อมาตั้งแต่ตอนเช้า ก็สนุกดีนะ แต่เราช่วยติดอยู่ได้นิดหน่อยก็ต้องขึ้นไปแล้ว เพราะเหนื่อยเหลือกำลัง อาบน้ำเสร็จก็เข้านอนเลย

จบวันเสาร์ที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่นอกบ้านไป แต่ก็ดีใจที่เวลาทั้งหมด เป็นเวลาที่ใช้ไปกับคนในครอบครัว

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s