fish-paste and a plastic bag

ทอดมัน ถุงหิ้ว กับรอยยิ้ม

เมื่อเช้าไปเดินตลาดนัดกับแฟน แวะซื้อทอดมันของโปรด ถุงเล็กๆ ราคาแค่ยี่สิบบาทระหว่างที่พ่อค้ากำลังจะหยิบทอดมันใส่ถุงหิ้วที่มีน้ำจิ้มกับแตงกวาเตรียมไว้พร้อมเราก็ห้ามไว้ แล้วบอกว่า ไม่ต้องใส่ถุงหรอกครับ เพราะรู้ตัวเองดีว่า กินทอดมัน ไม่ใส่น้ำจิ้ม แตงกวาก็ไม่กิน ได้มาก็ทิ้งอยู่ดีและทอดมันถุงนี้คงหมดก่อนที่เราจะเดินกลับไปถึงรถ ดังนั้นถุงหิ้วจึงไม่จำเป็น
พ่อค้าทอดมัน ทำหน้างงอยู่อึดใจหนึ่ง ก่อนจะเข้าใจเลยแถมทอดมันให้อีกชิ้นหนึ่ง แถมยิ้มให้ด้วย
ประหยัดขยะไปได้หนึ่งถุง ลดต้นทุนให้เขาไปได้อีกหน่อยได้ของแถมที่ไม่คาดคิด คือทอดมันฟรีหนึ่งชิ้นแต่ผ่านไปกว่า 7 ชม. สิ่งที่จำได้จนถึงตอนนี้คือ “รอยยิ้ม” ของพ่อค้าทอดมัน 🙂

เอาเรื่องที่เขียนไปไว้ใน Logbook ความดีมาปะไว้ ปรากฎว่า ต้องใช้ความคิดเหมือนกันนะเนี่ย ไม่เหมือนเขียนบล็อกนี้ ใส่ลงไปตามใจคิด

ไม่เป็นไร ค่อยๆ ฝึกไป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s