cha-am and hua-hin trip

วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ไปเที่ยวชะอำหัวหินมา วัตถุประสงค์หลักน่าจะเป็นการไปดูคอนเสิร์ต Honda Summer Festival เป็นฟรีคอนเสิร์ตจัดที่เขาตะเกียบ หัวหิน โดยไปพักที่บ้านพักสวัสดิการ ค่ายนเรศวร

เราไปกันด้วยรถสองคัน รถแก้วก็มีแก้ว อาร์ค ต้อม แล้วก็พี่ณรงค์ชัย รถเราก็มีครอบครัวเรา พี่โอ๊คกับอ้อ นัดเจอกันระหว่างทาง ทานข้าวเช้าด้วยกันที่ ตลาดก่อนถึงมหาชัยนิดหนึ่ง ทักทายทำความรู้จักกันก่อน เพราะญาติกับเพื่อนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน โดยมีนายเป็นตัวเชื่อมระหว่างคนสองกลุ่มนี้ หลังจากทานข้าวเช้าเสร็จแล้ว เราก็ตั้งเป้าหมายต่อไปเป็นร้านอาหารเที่ยง แบบว่า ทัวร์กินมากเลย แต่พอขับๆ ก่อนเข้าตัวเมืองเพชรบุรี เกิดอาการอยากกินขนมกันขึ้นมา เลยชวนกันแวะตลาดเมืองเพชรเสียก่อน แล้วก็ตลุยกันซื้อของกินอุตลุด ซื้อข้าวแช่มาจากสองเจ้า เกือบยี่สิบชุด ชมพู่เพชรหลังจากชิมแล้วชอบ ก็เหมากันมาเลย เกือบสิบกิโล กับขนมอื่นๆ อีกมากมาย

ออกจากตลาดเมืองเพชร เราก็แวะกันไปหาดเจ้าสำราญ เคยได้ยินแต่ชื่อ ไม่เคยไปเสียที ลงไปถ่ายรูปกันซัก 5 นาทีได้มั้ง แล้วก็ขับรถเลียบชายทะเลไปจนถึงชะอำ ก่อนจะวกเข้าถนนเพชรเกษม เราไปถึงร้านอาหาร “ปลาทู” ตอนก่อนเที่ยงเล็กน้อย ดีที่พี่โอ๊คท่านผู้กำกับโทรให้ลูกน้องมาจองโต๊ะไว้ก่อนแล้ว

หลังอาหารเที่ยง เราเข้าที่พัก ซึ่งเป็นบ้านพักสวัสดิการตำรวจพลร่ม อยู่ภายในค่ายนเรศวร ที่พี่โอ๊คเป็นผู้กำกับอยู่ พอเลี้ยวเข้าไปก็พบกับตำรวจหญิงที่เฝ้าหน้าประตูค่าย หน้าตาจิ้มลิ้มมาก (อยู่สองวัน ผ่านประตูค่ายหลายหน เจ้าหน้าที่เฝ้าประตูค่ายเป็นตำรวจหญิงหมดเลย) เราแวะกินข้าวแช่กันที่บ้านพักท่านผู้กำกับก่อน กะกันว่า เสร็จแล้วบ่ายหน่อยค่อยไปคอนเสิร์ต ซึ่งอยู่เลยหัวหินไปหน่อย ก็อีกซัก 20 กว่ากิโลจากที่พัก แต่พอหนังท้องเริ่มตึงแล้ว เราก็เลยพากันนอนเล่นก่อน นอนอยู่บ้านพักริมทะเล ซึ่งมีห้องแค่ห้องเดียว ก็นอนรวมๆ กันนั่นแหละ หลับไปสองชม. ตื่นมาตอนเกือบห้าโมงเย็นแล้ว ก็พากันออกไปดูคอนเสิร์ต์

ปรากฎว่ารถติดอยู่ในหัวหินนั่นแหละ เลยแวะกินข้าวก่อน ไปกินที่ร้าน “ลาแม” ที่คุยว่าวิวสวยที่สุดในหัวหิน ซึ่งก็คงจะจริง เพราะตัวร้านตั้งอยู่ริมผาด้านหนึ่งของเขาตะเกียบ ขับรถไต่เขาขึ้นไป วิวสวยสมคำอ้าง แต่อาหารรสชาติธรรมดามาก ราคาก็แพงกันขึ้นไปตามความสวยของวิว

หลังอาหารเย็น เราขับรถลงมาแล้วก็แยกทางกัน เพราะเหล่าป้าๆ ในรถอีกคัน หมดความสนใจกับงานคอนเสิร์ตไปเสียแล้ว หลังจากที่หลงเข้าใจผิดว่าเป็น jazz concert แต่ปรากฎว่าเป็นวงสมัยใหม่ ที่พวกเราแทบไม่รู้จักเลย มีแต่พวกเราที่นำโดยหญิงอ้อ ที่มุ่งมั่นว่าจะต้องไปให้ได้ ก็หาที่จอดรถแล้วตั้งท่าจะเดินเข้าไป

ปรากฎว่าพี่โอ๊คไปพบเอาเรือไดหมึกที่มารับจ็อบพิเศษ ให้บริการไปส่งคนเข้างานคอนเสิร์ต โดยการนั่งเรือไปจนถึงหน้าเวที เล่นเอาปวดขาไปเหมือนกัน เพราะต้องนั่งยองๆ อยู่ถึงกว่าสิบนาที แต่ก็เป็นการผจญภัยเล็กๆ ที่สนุกดี

เราเข้าไปถึงหน้าเวทีคอนเสิร์ตเวลาก่อนสองทุ่มเล็กน้อย แล้วก็พบว่า งานจริงๆ เพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเอง (แต่มีดนตรีตั้งแต่เที่ยงมั้ง แล้วก็ยาวไปจนถึงตี 4) แต่เวลาเริ่มเปิดงานเป็นทางการคือสองทุ่ม โดยมีประธานจัดงานกล่าวเปิด แล้วก็จุดพลุ ต้องเรียกว่าเป็นการดูพลุที่ใกล้ที่สุดในชีวิตของเราเลยทีเดียว เพราะมันระเบิดอยู่เหนือหัวเราพอดี ตื่นตาตื่นใจมาก

วงแรกที่เริ่มแสดงคือ ก้านคอคลับ ซึ่งเราไม่รู้จัก แต่เพลงก็สนุกดี เรายืนกันอยู่ตรงนั้นประมาณซัก 45 นาทีได้มั้ง พี่โอ๊คก็ไปหาโต๊ะนั่งใกล้ๆ ได้ เราไปนั่งฟังเพลงอยู่ที่นั่นอีกแป๊บนึง พอสามทุ่มนิดๆ ก็กลับออกมาแล้ว (อ้าว !!! ไอ้เราก็นึกว่าจะอยู่กันซักอย่างน้อยก็ 2-3 ชม.) แต่ดูเหมือนพออ้อได้ถ่ายรูปอัพโหลดกิจกรรมขึ้น facebook แล้วก็พอใจแล้ว

เราเดินย้อนสวนสายธารประชาชีที่ยังคงหลั่งใหลมาเข้างานอย่างไม่ขาดสาย แวะซื้อขนมกินกันนิดหน่อย แล้วก็ขับรถกลับที่พัก

เช้าวันอาทิตย์ เราตื่นก่อนคนอื่นๆ แล้วก็เริ่มออกวิ่งด้วยเป้าหมาย 16 กิโลเมตร เส้นทางวิ่งก็วนไปเวียนมาอยู่ภายในค่ายนเรศวรนั่นแหละ อากาศดีทีเดียว กว่าจะกลับมาถึงที่พัก ก็แปดโมงเช้า ชาวบ้านคนอื่นๆ พากันออกไปทานข้าวเช้าเรียบร้อยแล้ว

พอซัก 10 โมงเราก็เก็บข้าวของออกมาจากบ้านพัก ไปเที่ยวเพลินวานกัน ก็มีลักษณะเป็นคล้ายๆ ห้างสรรพสินค้าย้อนยุค ภายในตกแต่งแบบสมัยก่อน มีร้านค้าแบบต่างๆ ขนมของกินแบบโบราณ แต่เราอยู่ที่นั่นกันแค่แป๊บเดียวเท่านั้น เดินผ่านๆ รอบเดียว คือไม่ได้อินอะไรกับของเก่ามากขนาดนั้น ไม่ได้ซื้ออะไรออกมา นอกจากขนมน่ากินสองสามอย่าง อย่างแรกคือ ไข่กะโหลก เป็นเหมือนไข่เจียวผสมทาโกะยากิ แต่รสชาติจืดไปหน่อย กับนายซื้อไอติมหวานเย็นโบราณมากิน

ปรากฎว่าขาออกจากเพลินวาน แวะซื้อเสื้อยืดสกรีนกัน เราชอบลายที่เขียนว่า “ไกลกังวล” เลยซื้อมาเสียสองตัว เอาไว้ใส่คู่กันกับนาย ไม่เคยทำเลยนะนั่น แล้วก็ซื้อเสื้อสกรีนหัวหินให้กวงอีกตัว

ร้านต่อไปคือ Flynow outlet แต่ได้แค่เดินดู เพราะนายบอกว่าของในนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะถูกอะไรมากมาย เพียงแต่ชุดกีฬาของ adidas ราคาไม่แพง แถมมีแบบและขนาดที่น่าสนใจด้วย แต่ยังไม่ได้ซื้อ ของเดิมยังมีอยู่พอสมควรทีเดียว เดือนหน้าถ้าได้กลับไปหัวหินอีก อาจจะได้ซื้อ

ออกจาก FLYNOW เราแวะกลับไปรับอ้อ เพื่อกลับกรุงเทพฯ ด้วยกัน ออกจากค่ายนเรศวร เราตั้งเข็มไปกินข้าวเที่ยงกันริมทะเล ร้านป้าสำเนียง (ไม่แน่ใจว่าจำผิดหรือเปล่า) แต่คนเยอะมาก อาหารอร่อยดีทีเดียว นั่งกินกัน 8 คนอย่างสนุกสนาน ทางร้านก็จัดเมนูไว้เป็นชุดๆ มีให้เลือกสามชุด ก็เลยรวดเร็วดี

ทานอาหารเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ รถเราแวะอีกครั้งที่ Pasaya outlet นายกับอ้อได้ของกันมาอีกคนละ 2-3 ชิ้น ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเครื่องนอน

ถึงบ้านประมาณหกโมงเย็น

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s