สอนไม่จำ

ช่วงนี้มีปฎิสัมพันธ์กับคนใหม่ๆ หลายคน สอนการทำงาน การใช้งาน software ไปก็หลายคน แต่พบว่า บางคนก็ยังคงทำได้ไม่ถูกต้อง

ตอนแรกก็หงุดหงิดอยู่เหมือนกันนะ แวบแรกที่คิดเลยก็คือ “สอนแล้วทำไมไม่จำ” ดีที่ไม่ได้อยู่กันต่อหน้า ไม่งั้นเราอาจมีการแสดงออกว่าหงุดหงิดได้ ความคิดตอนนั้นก็คือ พักไว้ก่อน ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง

แต่พอมานั่งทบทวนอีกที คราวนี้มองเราเป็นคนเรียนบ้าง เราเองก็ได้รับการสอนจากคนอื่นแบบประเภทคุยกัน 2-3 ชั่วโมง รายละเอียดเยอะแยะเต็มไปหมด จบ session คือมึนหัวไปเลย ต้องกลับมาทบทวนอีกที แต่แน่ใจได้ว่า สิ่งที่คนสอน เรารับรู้ได้ไม่ถึงครึ่งแน่นอน

แล้วสิ่งที่เราสอนคนอื่นไปละ พูดครั้งเดียว เราจะคาดหวังให้คนอื่น รู้ จำ และทำได้ถูกต้องเลยตั้งแต่ครั้งแรกเหรอ ไม่แฟร์เลย กลับมาดูตัวเองดีกว่า

  • สอนดีแล้วหรือยัง อธิบายแจ่มแจ้งพอไหม
  • เน้นความสำคัญเพียงพอแล้วหรือไม่ แค่พูด แล้วฟัง อาจไม่พอ ต้องลงมือทดลองทำด้วย
  • คู่มือ เอกสาร แผ่นช่วยเตือนความจำ มีให้เขาหรือเปล่า

มีอะไรที่เราทำได้อีกตั้งเยอะ ที่จะให้คนอื่นจำสิ่งที่เราสอนได้ และทำตามได้ถูกต้อง ปรับที่ตัวเองดีกว่า ทำให้แน่ใจว่าเราได้พยายามเต็มที่ อย่างถึงที่สุดแล้ว ที่จะให้เขาเข้าใจและทำตามได้ ที่เหลือก็เป็นเรื่องศักยภาพของแต่ละคน

เปลี่ยนตัวเองง่ายที่สุด

Advertisements

คำขวัญปีใหม่ 2558

คำขวัญปีใหม่ 2558 สำหรับตัวเอง

อดทน อดกลั้น อดออม ขยัน ซื่อสัตย์ มีวินัย

ฟังเผินๆ เหมือนคำขวัญวันเด็กเลยเนอะ ได้ยินทางวิทยุสักหนึ่งสัปดาห์ก่อนปีใหม่ แต่ถ้อยคำชุดนี้ก็ติดอยู่ในใจเรื่อยมา ยิ่งคิดตามความหมาย ยิ่งชอบ

คำสั้นๆ ความหมายอาจหลายหลากกันไปตามความรู้ ความคิด และประสบการณ์ของแต่ละคน

  • อดทน ทนต่อความยากลำบากต่างๆ โดยเฉพาะสิ่งที่เราไม่สามารถควบคุมได้ ความลำบากทางกาย รถติด เจ็บไข้ได้ป่วย คือถ้าไม่อดทน ทางเลือกคืออะไร? โวยวายหรือ อะไรบางอย่างมันก็เป็นเรื่องธรรมชาติ หรือเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาแล้ว ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรก็ไม่ได้แล้ว ก็อดทนกันต่อไป
  • อดกลั้น กลั้นใจไม่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ไหลไปทางต่ำ กลั้นกาย อันนี้ไม่ยาก กลั้นปาก อันนี้ลำบากหน่อย แต่ก็พยายาม คืออดกลั้นไม่ทำอะไร หรือพูดอะไร หรือกินอะไรตามใจ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าไม่ดี ทำลงไปแล้ว พูดออกไปแล้ว มักจะเสียใจภายหลัง แล้วก็ยั้งไว้เสียก่อนได้ อันนี้คืออดกลั้นสำหรับเรา
  • อดออม อันนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องของเงินโดยตรง พอโตขึ้นเริ่มแยกออกแล้วว่า รายจ่ายอันไหนจำเป็น อันไหนเป็นเพราะเราอยากจ่าย หรือสนองตัณหาชั่วครั้งชั่วคราว พอเริ่มเข้าใจเรื่องความคุ้มค่า การอดออมก็ไม่ใช่เรื่องยากนัก
  • ขยัน ข้อนี้น่าจะเป็นเรื่องของการใช้เวลาไปกับสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่า คือไม่จำเป็นต้องเป็นงาน แต่การระลึกรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา และใช้เวลาลงมือทำกับสิ่งที่เห็นว่าเป็นประโยชน์ นั่นคือขยันแล้ว แม้ว่าสิ่งที่เราเองเห็นว่าเป็นประโยชน์ บางคนอาจไม่ได้มองว่ามันเป็นงานก็ได้
  • ซื่อสัตย์ คงเป็นการซื่อสัตย์กับตัวเองสำคัญที่สุด เกณฑ์ความซื่อสัตย์ของแต่ละคนคงแตกต่างกัน ถ้าเคยทำอะไรที่ทำแล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่ซื่อสัตย์ (ถึงจะไม่ผิดกฎหมาย ไม่ผิดกฎเกณฑ์ใดๆ ของสังคม) แต่ตัวเองรู้สึกไม่ภูมิใจที่ได้ทำลงไป ก็บอกตัวเองแล้วกันว่า ต่อไปจะไม่ทำอย่างนั้นอีกแล้ว
  • มีวินัย วินัยเป็นเหมือนแนวทาง เป็นเหมือนเส้นขีดไว้ให้เดิน ไม่ต้องติด ไม่ต้องแตกแถว คิดว่าวินัยช่วยแบ่งเบาภาระการตัดสินใจในแต่ละวันลงไปได้ ไม่ต้องมาคอยนั่งคิดชั่งข้อดีข้อเสียของแต่ละทางเลือก เอาเวลาเอาพลังความคิดไปตัดสินใจเลือกสิ่งที่สำคัญกว่าดีกว่า วินัยน่าจะช่วยให้ใจทำงานน้อยลง

จำไม่ได้แล้วว่าสมัยเด็กๆ เคยเข้าใจความหมายของคำเหล่านี้อย่างไร แต่ ณ วันนี้ ปี 2558 นี้ เราเข้าใจว่าอย่างนี้ เป็นอีกหนึ่งแนวทางที่จะช่วยให้เราดำรงชีวิต เดินก้าวหน้าต่อไปได้อย่างภาคภูมิใจ